Batang Pinangga Youth Ambassador reis: deel 8

 

Dag 20        12/8/17

Vandaag de laatste dag taken. Als laatste taak had ik carpentrie waar ik ook mee gestart ben. We moesten weer een hekje gaan schuren. Wel grappig dat ik ben gestart met het hekje schuren en ook daarmee geëindigd ben. Tijdens het schuren kwamen er steeds kindjes helpen en ook kwamen ze op mijn rug zitten. Danica, Daniella en Venisse kwamen allemaal en er kwamen nog veel meer kindjes die allemaal ons kwamen helpen. Zo lief en schattig dat ze het leuk vinden om een hekje te gaan schuren en ons te helpen. Daarna kwam Judy Ann ook en ze had vanochtend een blaadje gepakt en daar had ze een hartje van gemaakt en dat gaf ze aan mij. Ze zei de hele tijd voor my best friend ate Puck. Zo liefff en ik smolt echt. Daniella ging ook steeds met me spelen en constant op m’n schoot mij knuffelen. Daarna gingen we ontbijten en na het ontbijt gingen we mango, kokos en nog wat planten planten. Jenica en Judy Ann wilde allebei met mij planten dus ik ging het met hun allebei planten. Eerst plantte ik met Jenica een mangoboom en daarna met Judy Ann ook een mangoboom. Zo super lief! Judy Ann pakte steeds m’n hand en kon me niet meer loslaten. Daarna gingen we spelen in het speelveld en op de monkeybar, glijbaan en schommel. Daniella op m’n nek, Judy Ann duwen op de schommel en ze van de glijbaan opvangen. Zooo super leuk en heel gezellig met de kindjes. Daarna ging ik douchen en heb ik met de kindjes binnen high school musical geluisterd en meegezongen en ze wilden allemaal steeds meer liedjes. Ook heb ik iets voor Judy Ann gemaakt om aan haar te geven.

Daarna heb ik in de cafetaria gezeten en voordat ik het wist, was het weer lunchtijd. Toen ik kwam aanlopen gaf Judy Ann een briefje in m’n hand voor mij en ik mocht het aan niemand laten zien. Toen kwam Daniella op me afrennen en daarna gingen we eten. Tijdens het eten ging Daniella steeds door het raam naar me knipogen en lachen, zo super cute! Na het eten ging ik nog even kijken of ik kon helpen bij het verven van de muurschildering en daarna ging ik even schrijven in de cafeteria en daarna de pakketjes voor de staff maken. Was gezellig. Daarna was het zeskamp, we kregen eerst uitleg en daarna begon het. Ik ging de estafette begeleiden maar eerst deden we spekhappen, staarttrekkertje en zaklopen.  Ik ging steeds overal helpen en kijken en daarna in de pauze heb ik de spullen klaargezet voor de estafette. De estafette was dat ze met een lepel moesten lopen in hun hand met tennisbal erop en dan met het team zo snel mogelijk. Ook hadden we nog bal 10x overgooien en spijkerpoepen. Het was heel gezellig en de kindjes vonden het heel leuk. Zo leuk om nog echt even wat met de kids te doen. Daarna deden we nog een eindspel met iedereen. Alle ya’ers moesten met een kind een stukje kruiwagen lopen met als kruiwagen het kind en dan als je bij het volgende stukje was, was de volgende aan de beurt. Zo gingen we door tot het einde en het snelste team won. Aan het einde werd nog het winnende team bekend gemaakt en we kregen allemaal rijst in bananenblad. Judy Ann kwam daar eerder ook mee aan te lopen en kwam het speciaal naar mij toebrengen. Daarna heb ik volleybal gespeeld met wat ya’ers en de oudere bp kids en na het volleyballen ben ik met de kids gaan spelen. Toen de kids gingen slapen ben ik nog wat dingen gaan schilderen aan de hakuna matata schildering. Het is al zooo mooi. Daarna gingen we eten. Ons laatste diner hier, heel gek! Toen snel omkleden voor despidida en dan kan het beginnen. Eerst was Judy Ann aan het huilen, omdat ze ons zo gaat missen, echt sneu! Gelukkig heb ik kunnen troosten. Toen barste de disco los en ik had constant Daniella in m’n armen en tegelijkertijd waren we volop aan het dansen. Dat ging heel veel liedjes zo door en daarna ging iedereen zitten en begon het. Eerst ging iemand praten en toen begonnen het echt. De kindjes gingen optreden. Het was zoooo super schattig en heel erg goed. Eerst gingen de kleine kindjes en daarna ook de grotere. Isabel had weer allemaal choreografieën gemaakt net zoals bij het welkomstfeest en het was zooo goed. Ook ging Isabel nog een liedje in haar eentje zingen. Ook was het zo schattig, alle jongens van de farm gingen met de meisjes van de farm dansen en dat was zooo leuk! Toen ging een van de tweeling, Jerry van het halfwayhouse zingen en daarna ging iedereen van het halfwayhouse samen dansen. Dat was ook weer zo knap! Daarna ging de andere jongen, Jason, van de tweeling een liedje zingen. Na alle optredens gingen alle kinderen ons bedanken en de oudere kinderen deden dat natuurlijk wat uitgebreider. Sommigen kregen het niet uit hun mond omdat ze al emotioneel werden. Echt mooi om te zien hoeveel ze om ons geven en wij om hun. Daarna ging alle staff naar het podium en zij gingen ons ook allemaal bedanken. Steeds pakte een stafflid de microfoon en zei iets en dan ging de volgende. Het was zooo lief allemaal en Rhea, een meisje die inmiddels 18 is en al weg uit bp is, ging ook nog een liedje voor ons zingen en Rose Ann ook. Butch en Ann hielden nog een wat uitgebreider verhaal en het was allemaal zo lief! Zo’n fijn gevoel dat ze het zo erg waarderen dat we er zijn en dat we ze komen helpen. Kan het gevoel niet zo goed beschrijven maar constant als iemand praatte of als de kids danste of zongen kreeg ik kippenvel. Echt een prachtige afsluitingsparty van geweldige 3 weken. Daarna ging de staff dansen en wij gingen ook allemaal meedansen met de kids. Toen was de beurt aan ons. We begonnen met kick it te dansen en daarna zongen we nog een liedje met z’n allen. Toen gingen sommigen met Rhea How far I go zingen en daarna speelden een paar nog met de gitaar met zang erbij een liedje. Toen gingen we allemaal op het podium staan en een voor een gingen wij ook allemaal iedereen bedanken. Zo lief wat iedereen zei. Om iedereen extra te bedanken, gingen we alle pakketjes met de cadeaus halen en alle stafleden moesten naar voren komen als ze hun naam hoorden en dan kregen ze een pakketje. Daarna deden we dit ook met de kindjes, de kindjes gingen ons allemaal knuffelen als je ze het pakketje gaf. De bp staff had gezorgd voor 2 hele grote taarten dus iedereen kreeg een lekker stuk en zat het te eten. Daarna was het weer disco time. De muziek ging aan en Daniella kwam weer meteen in m’n armen en we gingen weer volop dansen met z’n allen. Het was heel gezellig en zo leuk!  Toen was het afgelopen en ik zat nog even kort in de cafetaria met wat mensen en ging daarna douchen en slapen. Morgen het echte afscheid, in de ochtend zijn we nog hier en gaan nog heel veel met de kids spelen en na de lunch gaan we afscheid nemen en naar El Salvador. De laatste nacht in bp…

Dag 21.      13/8/17

Vanochtend begon de laatste dag op het kindertehuis. We gingen om 8 uur ontbijten. Daarna ben ik al voor het ontbijt naar de kindjes gegaan en toen heb ik de glow in de dark sticks en ringen uitgedeeld. Ze vonden het zo super leuk, Judy Ann heb ik ook nog een briefje gegeven en gister een tekening. Daarna gingen we ontbijten en na het ontbijt heb ik alleen maar met de kindjes gespeeld. Zooooo leuk en lief! Ik heb met Daniella op m’n schoot 2 Engelse boekjes aan haar voorgelezen en zij en ik konden elkaar niet meer loslaten. Ik heb toen nog met heel veel kindjes gespeeld en ook Judy Ann kon me niet meer loslaten. Ze zei constant ‘you are my best friend forever en i miss you’. Ik heb nog vliegtuigje gespeeld met Thomas en net voordat we weggingen ook nog honkbal met een plastic fles. Heel leuk. Ik heb ook m’n oranje schoenen aan Butch gegeven en net op dat moment was Jerry daar ook dus die heeft ze gekregen en was er heel blij mee. Zo liefff! Daniella had ik steeds in m’n armen en dan gingen we over naartoe en overal spelen. Ze wilde de hele tijd foto’s maken met m’n mobiel, zo lief! Toen was het etenstijd en ik liep met Venisse aan mijn hand daarheen. Mirna en Rose Ann hadden de lekkerste dingen gemaakt. Heerlijke vis, bananenloempia’s, aubergines gefrituurd, pompoensoep en natuurlijk banaan en rijst. Zooo lief! Daarna was het echt tijd om afscheid te nemen. Ik ging nog even met iedereen knuffelen en toen maakten we een foto. Ik had Judy Ann naast me en Joshua op me liggen. Daarna moesten we echt iedereen gedag gaan zeggen. Daniella kwam steeds naar me toe rennen en ik naar haar en steeds hield ze me heel lang vast en begon te huilen. Judy Ann heb ik ook heel vaak geknuffeld en die begon ook steeds te huilen. Venisse heb ik ook heel vaak geknuffeld. Met de rest heb ik ook uitgebreid geknuffeld en ook met alle staff en de housemothers vooral.  Ze vonden het zo geweldig dat we er waren. Na alle knuffels moesten we toch echt naar de bus lopen. Ik liep met Venisse en Judy Ann aan m’n hand. Ik heb Judy Ann nog een keer geknuffeld en met Daniella heb ik nog een keer ons oppakknuffelding gedaan. Ze hield me weer heel lang vast en dat weer een paar keer achterelkaar. Ik stapte als laatste de bus in en iedereen was alleen maar aan het huilen. Ik stapte de bus in en barste ook in tranen uit. Zooo stom om ze achter te moeten laten, ook al weet ik dat ze in geweldige handen zijn en het heel goed hebben. Ik ga ze zo enorm missen. Daniella die nog zo vaak me ging knuffelen en steeds kwam ze weer. En dat ze me dan vastpakte en me echt voor 5 minuten bleef vasthouden terwijl ze in m’n armen lag. Zooo lief en Judy Ann die maar beste vriendin forever zei en dat ze zo super lief is. De rest van de kids ga ik ook zo missen, het zijn echt allemaal mijn kuya’s en ate’s (Filipijnse broers en zussen). Ze zijn allemaal zo lief en ik heb echt een super tijd gehad hier. Ik zal het nooit vergeten en ik heb er een Filipijnse familie bij. Alle kindjes die naar je toe komen en nog een laatste knuffel willen.

We waren echt voor dat ik het door had in El Salvador, opeens waren we er.  We zijn lekker gaan volleyballen in het water en heerlijk gaan zwemmen. Daarna was het snack time en we kregen allemaal een broodje met eiersalade en een paar frietjes. Toen was het tijd om lekker uit te rusten en ik ben ik lekker op een bedje aan het zwembad gaan liggen. Ik heb lekker even gewified en gezellig gekletst. Er was een soort groot rond rieten bed met overkapping aan het zwembad en daar lagen we. Daarna heb ik nog even gewified. Snel douchen en omkleden en ons klaarmaken voor de laatste avond in de Filipijnen. We gingen eten met uitzicht op de zee en het was heel gezellig. Na het eten gingen we de reis nabespreken in het Engels want Butch, Ann, Rose Ann en Juvi deden ook mee. We gingen allemaal ons hoogtepunt vertellen en ook wat we meenamen naar huis. Iedereen zei zulke mooie dingen en het was zo leuk om het echt even na te bespreken. We hebben het gehad over alle hele toffe momenten maar ook over de heftigere en alle wijze lessen die we meenemen. Ik neem heel erg alle glimlachen van de kindjes mee die we allemaal hebben geholpen en natuurlijk alle ervaringen en dat ik nu een familie erbij heb in de Filipijnen. Al m’n ate’s en kuya’s en alle staff en vooral dat iedereen altijd zo lief en gastvrij hier is. Ook natuurlijk dat wij het zo goed hebben in Nederland en dat kleine zeurdingetjes totaal niet belangrijk zijn. Alle kleine dingetjes die we hier doen, zijn zo groot voor de kinderen en kunnen echt hun leven veranderen. De uitspraak: Focus op wat je wel kunt doen en niet op wat je niet kunt doen, is voor mij heel belangrijk geweest en die neem ik zeker mee naar Nederland. Was heel leuk om het van iedereen te horen. Daarna gingen we allemaal elkaar knuffelen en iedereen was zo lief! Iedereen zei lieve dingen tegen elkaar. Het was heel bijzonder om zo de laatste avond in de Filipijnen met de hele groep af te sluiten. Daarna gingen we weerwolven. En na het weerwolven hebben we heel lang in een soort rond ding gezeten met tafeltje en overdekking en hebben we lekker gekletst. Daarna gingen we laat slapen.

Dag 22.      14/8/17

Vanochtend gingen we om 8:30 ontbijten, lekker relax. Na het ontbijt ben ik heerlijk gaan zwemmen en heb ik liggen zonnen in het zwembad. Toen heb ik weer gevolleybald in het zwembad en nog lekker liggen lezen aan het zwembad. Nadat we geluncht hadden, wasn het echt tijd om te gaan. Toen kwam pas het echt het besef dat we echt weggaan en dat we nu de kindjes echt niet meer zien. We verzamelden met de hele groep en we gingen met de groene bp bus 2 uur naar het vliegveld rijden. We waren er echt zo, we hadden onderweg heel veel gezongen en gezellig gekletst. Toen we aankwamen, gingen we bij een cafeetje zitten en ik ben nog even bij de winkeltjes gaan kijken. Ann kwam ook nog bij ons zitten en toen vertelde ze nog verhalen. Ze vertelde over Precious (een van de kindjes van bp) dat zij gevonden was helemaal alleen op straat met alleen ondergoed aan en dat ze niet weten wie haar ouders zijn. Ze zijn druk aan het zoeken en dachten de moeder gevonden te hebben en die zou ook naar bp komen om te bevestigen dat het haar kind was maar ze is nog steeds niet gekomen. Daardoor weten ze nog steeds niet de geschiedenis van het meisje. Ook vroeg ik of Daniella en Judy Ann al een sponsor hadden maar ze zei dat ze dacht van niet. Dus ik ga hun sponsoren. We hebben ook nog gekletst over wat we wilden studeren en wat Ann heeft gestudeerd. Het was uiteindelijk echt tijd om door de douane te gaan. Daarvoor hebben we nog een kring gevormd met iedereen en ook met de Filipijnen erbij en we hebben iedereen nog geknuffeld en nog een keer bedankt. Was zo gek om gedag tegen hun te zeggen maar ik ga ze zeker nog een keer zien dus daarom voelde het niet als een goodbye. We liepen richting de douane en keken steeds om terwijl we nog voor de laatste keer zwaaiden. Zo’n gemengd gevoel, het is niet zo goed uit te leggen. Butch gaf ik nog een tweede knuffel en hij zei steeds ‘let goed op jezelf’ en ze zeiden ‘ik hoop dat we je nog een keer zien’. Na heel vaak zwaaien liepen we door en na alle controles kwamen we bij de winkels. Daarna gingen we souvenirs kopen. Ik heb toen een mandje gekocht van gerecycled plastic. Dat vond ik een heel mooi aandenken, omdat we natuurlijk naar de vuilnisbelt geweest zijn en het was echt ongelofelijk om te zien hoeveel afval er geproduceerd wordt. Ik vond het daarom heel leuk om iets te kopen van gerecycled plastic. Ook heb ik nog wat armbandjes gekocht. Daarna gingen we het vliegtuig in naar Hongkong. In Hongkong moesten we nog even wachten bij de gate toen gingen we weer het vliegtuig in. Ik heb veel nagedacht over de reis en dat het zo geweldig was. Alle momenten kwamen weer terug en toen besefte ik pas echt hoeveel we gedaan hadden daar en hoe bijzonder de mensen daar zijn. De vlucht ging heel voorspoedig en het was eigenlijk zo voorbij. Nu weer lekker m’n familie zien en ze alles vertellen!!!

Elke dag denk ik nog aan BP en ik mis de kindjes enorm. Gelukkig ga ik in november in mijn eentje terug naar bp om weer 3 weken heerlijk hun te helpen en iedereen weer terug te zien! Ik kan niet wachten…

Liefs, Puck

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s